۱. شوینده‌ها و پاک‌کننده‌های اصلی

شامپو فرش: شوینده‌های مخصوص با pH خنثی یا قلیایی ملایم که چربی و گرد و غبار را از عمق الیاف و ریشه‌ها جدا می‌کنند.

پودرهای آنزیمی: برای تجزیه لکه‌های پروتئینی (مانند خون، ادرار، شیر و مواد غذایی) استفاده می‌شوند و برای ریشه‌های پشمی و ابریشمی بسیار مؤثر و ایمن هستند.

سدیم هیدروسولفیت (جوهر قند): یک ماده سفیدکننده قوی که برای سفید کردن ریشه‌های سفید (پنبه یا پشم) که زرد یا خاکستری شده‌اند استفاده می‌شود.

۲. مواد مخصوص ریشه فرش

ریشه‌ها معمولاً از پنبه، پشم یا ابریشم هستند و به دلیل سفید بودن، لکه‌ها را بیشتر نشان می‌دهند.

پراکسید هیدروژن (آب اکسیژنه): برای ریشه‌های پشمی و ابریشمی استفاده می‌شود تا بدون آسیب به تار و پود، سفیدی ریشه‌ها بازیابی شود.

هیپوکلریت سدیم (وایتکس بسیار رقیق شده): فقط در موارد خیلی خاص و برای ریشه‌های کاملاً پنبه‌ای و سفید استفاده می‌شود (استفاده نادرست باعث زردی و پوسیدگی ریشه می‌شود).

نرم‌کننده‌های کاتیونیک: بعد از شستشو، کمی نرم‌کننده به ریشه‌ها می‌زنند تا ریشه‌ها حالت ابریشمی و لطیف خود را حفظ کرده و شکننده نشوند.

۳. اسیدها (برای خنثی‌سازی و ثبات رنگ)

اسید استیک یا اسید سیتریک: بعد از شستشو با مواد قلیایی، برای خنثی کردن pH فرش و ریشه‌ها استفاده می‌شود. این کار باعث درخشندگی الیاف و تثبیت رنگ می‌شود، مخصوصاً در فرش‌های دستباف که رنگ گیاهی دارند.

۴. حلال‌ها (برای لکه‌های سنگین)

پرکلرواتیلن یا تتراکلرواتیلن: اینها حلال‌های خشک‌شویی هستند. برای لکه‌های بسیار چرب، قیر، جرم گرفتگی ریشه‌ها یا روغن که با آب پاک نمی‌شوند، قبل از شستشوی اصلی روی لکه یا ریشه‌ها اسپری می‌شوند.

الکل صنعتی: برای لکه‌های جوهر، ماژیک و برخی چسب‌ها روی بدنه و ریشه فرش.

۵. مواد کمکی

ضد کف (آنتی فوم): برای جلوگیری از کف بیش از حد در ماشین‌های قالیشویی.

ضد باکتری و ضد قارچ: برای جلوگیری از بید زدن ریشه‌های پشمی و رشد قارچ در فرش.

ماده آهار (رزین): بعد از خشک شدن، گاهی یک لایه بسیار رقیق از آهار مخصوص به پشت فرش و ریشه‌ها می‌زنند تا فرش فرم بگیرد و ریشه‌ها صاف بایستند.